صندوق مالی انجمن

از همان روزهای شروع به کار انجمن، به پیشنهاد یکی از اعضا تصمیم براین گرفته شد صندوقی جهت کمک به زنان تشکیل شود که بتواند اهداف زیر را دنبال نماید:

"1-عادت دادن زنان و دختران به پس انداز هر چند اندک هم باشد.

2- ایجاد روحیه تعاون وهمکاری

 3- رفع نیازهای مادی زنان به صورت پرداخت وام

4- درصد کمی که از پول وام برداشته  می شود جمع آوری شده وبه نیازمندترین آنان به صورت وام بلا عوض پرداخت گردد".

دیدگاه منفی و سیاهی بر انجام این فعالیت سایه‌ گسترانیده‌ بود و آن این که ممکن است در این راستا کلاه سرشان برود و به سبب عدم توانایی زنان در عملیات ریاضیات، خود به خود پروسه‌ ناکام بماند.........!

صندوق آغاز به کار کرد.. هر عضو با پس اندازی 2000 تومانی و با 70 نفر عضو، انجمن توانست با همین پس انداز و در طی 2 مرحله حدود12 میلیون تومان وام پرداخت نماید. در چندین مورد هم توانسته‌ایم هزینه کلاس های آموزشی دانش آموزان دختر را بپردازیم. درجلسه مورخ 6تیر88 اعضا پیشنهاد نمودند که پس انداز بیشتری پرداخت نمایند تا سقف وام پرداختی بیشتر شود که انجمن با این پیشنهاد موافقت نمود و در عرض یکسال گذشته صندوق توانسته است مبلغ 11 میلیون و 250 هزار تومان وام بپردازد.

لازم به یادآوریست که کلا زنان عضو صندوق برنامه ریزی درستی در این مورد دارند ماهانه اقساط خود را سروقت پرداخت می نمایند واز درصدی که از آنان گرفته می شود استقبال می نمایند. چون می دانند که این مبلغ صرف نیاز شخص دیگری خواهد شد.  موضوع قابل تأمل اینکه، درطی سال های گذشته‌، آقایانی که عضو صندوق هستند پرداخت قسط های آنان با تاخیر همراهست .!!!(قابل توجه‌ی آقایان عضو)

وجدان خاموش بشریت در قبال جنگل های آتش گرفته‌ی کوردستان

موقعیت زنان درادبیات و دستگاه‌های حاکمه

"فرمیسک زاهدی"

جایگاه زنان در میان هر ملتی معرف شخصیت وخصوصیات اخلاقی آن ملت است. بعد از اسلام و به موازات گسترش برده داری و کشاندن زندگی اعراب از بدوی به زندگی شهرنشینی زنان عرب تبدیل به بازیچه‌ی هوا وهوس مردان شدند و پس از تسخیر ایران به دست اعراب، برده داری جان تازه ای به خود گرفت. بنابراین تمدن ایران تبدیل به تمدن ایران اسلامی شد و این تغییرات در موقعیت زنان نه تنها دگرگونی به وجود نیاورد، بلکه دیوار و فاصله‌ی جنسیتی بین زن و مرد را بلندتر کرد.

با نگاهی به نقش زن در ادبیات بعد از اسلام روشن خواهد شد که در دیوان شعر شاعران زنان را با الفاظی هم چون: بی وفا، مکاره، ناقص العقل، هوس باز و ترسو و از همه مهم تر ضعیفه یا عفریته تعبیر می کردند. طوری که با نگاه به تاریخ آن دوران و ادبیات اسلامی آن روزگاران، به وضوح می توان دید که دیدگاه بزرگانی که امروزه آنان را شاعرانی فرهیخته می نامیم چه بوده است. برای نمونه چند بیتی را از چند شاعر بازخوانی می کنیم:

برو زن کن، ای خواجه هر نوبهار که تقویم پاری نیاید به کار (سعدی)

مگوی اسرارحال خویش با زن که یابی رازفاش ازکوی وبرزن (ناصرخسرو)

حمله با شیر مرد همراه است حیله کار زن است و روباه است (سنایی)

زن از پهلو چپ شد آفریده کس از چپ راستی هرگز ندیده (جامی)

زنان را بود در جهان یک هنر نشینند و زایند شیران نر (فردوسی)

این اشعار خود زبان گویایی از تحقیر شخصیت زنان در ادبیات فارسی است. همان تحقیرهایی که به وسیله‌ی اعراب بادیه‌ نشین در بطن جامعه‌ جاخوش کرده‌ است. چنین ذهنیت های حاکم بر جامعه‌ توسط دستگاه‌های حکومتی نیز بیشتر و بیشتر گسترش یافته‌ تا جایی که زنان به علت عدم آگاهی، کرامت و حیثیتشان بازیچه‌ی‌ سلاطین و امراء و خوانین قرار گرفته‌ است. با نگاهی اجمالی به وضعیت زنان در دوره‌های حکومتی پادشاهان به روایت تاریخ، بسیاری از ناگفته‌ها جنبه‌ی حقیقی به خود می گیرد.

در عصر غزنوی

در این عصر زنان دخالت های بسیار کمی در امور سیاسی و حکومتی داشتند، علت آن هم نفوذ مردان یا به عبارتی دیگر وجود غلامانی بود که در قالب مشاورها و کارشناس های امور مختلف، مشغول به کار بودند و در دل سلطان جا خوش می کردند و همراه با سلطان به امور کشورداری مشغول و سرگرم می شدند و زنان را که از تربیت اجتماعی وسیاسی بی بهره بودند به حرمسراها که تعداد آنان هم کم نبودند، فرستاده می شدند. و تنها زنی که در عصر غزنوی توانست عرض شخصیت نماید، خواهر سلطان محمود بود که اتفاقا ٌ با سلطنت خود محمود نیزمخالف بود اما چون قدرتی نداشت، نتوانست کاری از پیش برد.

سلجوقی

در این دوره تقریباً تا حدودی نسبت به حکومت غزنویان زمینه برای حضور زنان فراهم گردید و تقریباً زنانی به‌ طور مستقیم یا غیر مستقیم در سلطنت کشور دخالت داشتند از جمله ملک خاتون که بر کرمان حکومت کرد.

مغول

در این عصر زنان همدوش مردان در فعالیت های سیاسی و اقتصادی شرکت داشتند و در مورد تملک زمین و ارث هم از حقوق مساوی برخوردار بودند و در تصمیم گیری های خرد و کلان شرکت داشتند.

صفویه

زنان در دوره صفویه نسبت به زنان مغرب زمین وضعیت بهتری داشتند اما به علت حضور در حرمسراها ویژگی هایی هم چون حسادت و چشم وهم چشمی و...بیشتر در وجود آن ها در حال رشد بود، از طرف دیگر اشرافیت آیین ومذهب بر دستگاه حکومتی باعث شده‌ بود که زنان نسبت به مردان حقوق برابر نداشته‌ باشند.

قاجار

در دوره قاجار وضعیت زنان حالت قهقرایی به خود گرفت به طوری که از ساده ترین حق خود یعنی داشتن نام محروم بودند.! یعنی زنان را به نام اصلی خودشان صدا نمی کردند، بلکه آنان را به اسم پسر بزرگتر خود یا زن فلانی یا ضعیفه مورد خطاب قرار می دادند. جامعه قاجار جامعه‌ای خرافی بود به طوری که زن و مرد تحت تاثیر این خرافات بودند و مردان زنان را عفریته یا شیطان می پنداشتند و یا موی بلند زن را وسیله ای برای توطئه قلمداد می کردند. در این دوره روشنگرانی که به اروپا سفر کرده بودند در پی تلاش های بی وقفه خود خواهان تشکیل مدارس برای زنان شدند اما با مخالفت بسیاری از علما و خود مردم مواجه شدند به طوری که شیخ فضل ا...نوری فتوا داد تاسیس مدرسه دخترانه مخالف با شرع دین است.

شخصیت زنان در تاریخ ایران محصول شرایط اجتماعی بود که به آنان تحمیل شده بود، فشارهای اجتماعی، رقابت اجتماعی با هوویان و تحقیر مستمر و بلاانقطاع ، تهدید اقتصادی و اجتماعی و بی سوادی آنان به عنوان ویژگی های بارز، باعث شد تا زنان تاب وتوان را در مقابل آن همه گرفتاری نداشته باشند و به جادو وجنبل پناه آورند لذا بازار رمالی و فالگیری و دعا داغ بود.

شعر...

یلـدا

فرمیسک زاهدی"    "

 و در انتهای یک سکوت

                    من و امیدی مبهم

                              در قلمروی از خاموشی

                                               با ذوقی کودکانه

گفته ام از تو

         که داس نگاهت، چید

                       تمام هستی من را

                                  که از عشق تو نصیبم شد.

و روی مرکز پرگار

           دایره‌ای از تمام شقایق ها کشیدی

  تا پل کنم دستانم را

              و تو آرام آرام

                         از لابه لای شاخساران

                                     همچو ماه درشب یلدا

                                                       بیرون بیایی                                         

و بنامیم نوزاد عشق خود را

                            که در اندیشه ی فردا

   آشیانه های متروک را ستایش می کرد..

مرا فسون نامیدی

         و به من آموختی که عشق به نان مزه می دهد

                                                  و خداوند می بخشد

                                                           کسی که آواز پرندگان را

                                                                در آغوش خاطرات زنده می کند...

علت عدم حضور مؤثر زنان در فعالیت های اجتماعی

در طول تمام دوره‌ها، مردان معمولا بسیاری از مشاغل را تخصصی کرده و آن ها را فقط مختص به توانایی های خود می دانند لذا به خاطر اینکه منافع مردان به خطر نیفتد به زنان اجازه داده نمی شود که در بسیاری ازفعالیت ها و کارهای اقتصادی و اجتماعی وارد شوند.! اما بعد از انقلاب صنعتی و توجه به زنان به عنوان نیروی کار ارزانتر، در کارخانه های ریسندگی و بافندگی و قبل از آن هم با انجام دادن کارهای کشاورزی و دامداری کم کم فرصتی حاصل شد تا در کارهایی که منبع درآمدی نیز محسوب می شد، وارد شوند و با وقوع رنسانس، زمینه‌ای مناسب برای انقلاب فکری در اروپا را شاهد بودیم. اما در ایران با توجه به بافت سنتی که بر روابط اجتماعی و کل زندگی انسان ها سایه‌ گستر شده‌ است؛ حضور زنان آن طور که زنان سایر ملل جهان پیشرفت کرده‌اند، دیده نمی شود که برای این عدم حضور باید پارامترهای زیر را مورد تجزیه و تحلیل قرار داد:

- نقش اساسی و مسلط مذهب در زندگی

- مرد سالارانه بودن جامعه

- عدم اطمینان به فعالیت های زنان

نقش دین را نمی توان انکار کرد که وجود قواعد و احکام موجود در آن، از بسیاری جهات مانع و محدود کننده فعالیت های زنان می شود، و زنان همواره به عنوان جنس دوم تلقی می شود و مردان هم از این حربه استفاده کرده و آنان را با شرایط گوناگون محدود کرده اند و چون با توجه به احکام شرع و آیین اسلام، حق اجازه و اختیار زن در دست مرد می باشد لذا زنان عملا از خود هیچ اختیاری ندارند.

در مورد مرد سالارانه بودن جامعه باید گفت در جامعه ایی که حق ارث زن نیم برابر حق مرد است و شهادت دو زن با شهادت یک مرد قابل قیاس خواهد بود باید گفت که جامعه‌ی ما کاملا رویه‌ای مرد سالارانه دارد و برای زنان در سیاست های کلان مملکتی یا تصمیمی اتخاذ نمی شود یا اگر تصمیمی اتخاذ شود بسیار پیش پا افتاده خواهد بود، لذا جامعه در دام مرد سالاری دست و پا می زند.

اگر فعالیت های زنان را با فعالیت های مردان بسنجیم، فعالیت های زنان همواره در طول تاریخ ثابت کرده است کار محوله به آنها همواره‌ با موفقیت همراه بوده‌ است. هم چنین از لحاظ روان شناسی و جامعه شناسی ثابت شده که میزان دقت و انضباط و وجدان کاری خانم ها به مراتب بالاتر از مردان است.

در طول سالهای اخیر، بسیاری از روشنفکران با استفاده از حرکت های خود جوش خود تلاش کرده‌اند تا با پشتوانه ی فعالیت های علمی و عملی خود، زنان دیگر و حتی مردان را از کارایی و توانایی های خود آگاه کنند و زمینه ها را برای فعالیت خانم ها مهیا کنند که خوشبختانه با موفقیت هایی همراه بوده است. امروز ما شاهد حضور بیشتر خانم ها در کرسی های دانشگاه هستیم. شاهد آنیم که دیگر زنان خود را در قالب سنتی و محدود قبول ندارند.

اگر آنان به فعالیت های صنفی تمایل پیدا کرده اند دیگر آن روی سکه زنان که خود باوری در آن وجود دارد شکوفا شده‌ و می خواهند در تمامی زمینه ها فعال باشند، گواه این سخن راهیابی دختران به رشته هایی مختلف تحصیلی است ...   

زندگی

زندگی بافتن یک قالیست، نه همان نقش و نگاری که خودت می خواهی، نقشه‌ را اوست که تعیین کرده‌، تو در این میان فقط می بافی.. نقشه‌ را خوب ببین نکند آخر کار قالی زندگیت را نخرند...!

جاری وا هه‌یه...

جاری وا هه‌یه‌ مرۆڤ تووشی هه‌ڵاواردن ده‌بێ، جاری وا هه‌یه‌ تووشی دڵه‌ڕاوکێ ده‌بێ، جاری وا هه‌یه‌، بێز له خۆیی و مرۆڤایه‌تی و هه‌ر چی له ده‌ور و به‌ری هه‌یه‌ ده‌کات، جاری وا هه‌یه‌ مرۆڤ نازانێ بۆ حه‌په‌ساوه‌ و بۆ سینگی پڕ له زووخاوه‌، جاری وا هه‌یه‌، نازێت چی بکات و په‌نا بۆ که‌سانێک ده‌بات که دواتر شه‌رم ده‌یگرێ بۆ ئه‌و په‌نا بردن و به هانا نه‌هاتنه‌‌وه‌، جاری وا هه‌یه‌، وا ده‌زانی ئه‌م چرکه‌ دواین چرکه‌که‌نی ژیانیه‌تی‌ و ده‌بێ خۆی رزگار بکات، جاری وا هه‌یه‌، ئۆقره‌ ده‌گرێت و له ته‌ماکه‌ی پێشووی پاشگه‌ز ده‌بێته‌وه‌، جاری وا هه‌یه‌ ئیره‌یی ده‌بات، جاری وا هه‌یه‌ هه‌ست ده‌کات نه‌مانی باشتره‌ له‌ بوونی....

به‌ڵام سه‌ره‌ڕای ئه‌م هه‌موو زه‌ختانه‌ی که وه‌ سه‌رت ده‌که‌ون، کۆڵانه‌که‌ی ژیانت که هه‌ر دوو سه‌ری داخراوه‌، ئه‌گه‌ر هه‌وڵ نه‌دات و خۆی رزگار نه‌کات، لاشه‌ و رۆحی به جارێ زه‌وی هه‌ڵی ده‌لووشێت و یه‌ک فاتیحا له پاشی ده‌ڕوات، به‌ڵام وه‌رن با له‌م کۆڵانه‌ی ژیان دا، هه‌وڵ بده‌ین به رۆحێکی ئاسمانی ژیانمان بخه‌مڵێنین، هه‌وڵ بده‌ین به‌رزه‌ فڕ و به‌رزه‌ ژین بین، رۆحی خۆمان له‌م پێچ و په‌نایه‌ی ژیان حه‌سار نه‌ده‌ین و بۆ داهاتوو به هیوا و ئامانجه‌وه‌ ژیان به‌ینه‌ سه‌ر با لانی که‌م نه‌بینه‌ سه‌ر کڵی ئاگردانێک....... !